En toen was er…thee
Langzaam ben ik de slaappillen gaan afbouwen.
Ik zat op 1 tablet van 7.5 mg en de laatste tijd nam ik er daar in de loop van de nacht soms nog een van.
Na een aantal weken heb ik dat tot een halve teruggebracht.
Na een aantal dagen weer barre nachten te hebben gehad, heb ik er weer eens een keer een halve bijgenomen. En dat heb ik geweten.
Veel van mijn zware stemmingen komen vermoedelijk van de slaaptabletten (en omstandigheden) en niet zozeer van de overgang, volgens mij.
Terugbrengen van een halve naar een kwart bleek geen succes. Daar sliep ik echt niet op. Maar ik streef ernaar om toch naar een kwart en dan niks te komen.
Ik neem er nu een plantaardig slaapmiddeltje bij en de combinatie lijtk te werken.
Wel ben ik weer in mijn oude slaapritme terechtgekomen. Licht slapen, van alles en niks wakker schrikken en vooral onrustig.
Ik word wakker en ondek dat ik in mijn slaap mijn kussen onder mijn hoofd heb weggetrokken. Mijn hoofd ligt in een vreemde hoek en mijn nek voelt aan alsof daar nooit meer beweging in zal komen.
En trek ik dan alsnog dat kussen onder mijn hoofd? Nah! Ik kukel weer in slaap en wordt dan na een paar uur wakker met een nog pijnlijker nek.
Meerdere malen wakker in een nacht, maar ik sta wel met een meer helder hoofd op.
Ben ik wakker en wil de slaap niet komen, dan sluip ik stilletjes naar beneden om een kop thee te maken.
Mijn twee katten kuieren verwachtingsvol achter me aan en zijn erg teleurgesteld als ik niet om 3 uur ’s nachts hun voerbakjes vul.
De jongste heeft het nu begrepen en kijkt alleen verstoord op: “hallo, ik ben een katje in de groei..ik heb mijn schoonheidsslaapje nodig. Wat kom jij hier nu eens doen, zo midden in de nacht?”
In alle eerlijkheid…ik ben dit log begonnen om herkenning te bieden met mijn perikelen rond de overgang.
Ik heb het gevoel dat er stabiliteit in de overgangsklachten zijn gekomen.
Opvliegers heb ik niet meer, een enkele keer last van nachtzweten. En de hormonendans lijkt ook wat rustiger.
Ik huil wel meer dan ik vroeger deed…en sneller. En ik lijk meer prikkelbaar.
Maar ik wil dat niet allemaal op de overgang schuiven. Die ongein kan eigenlijk ook heel andere oorzaken hebben.
Vandaar dat ik wat minder schrijf hier.
Ook andere klachten zoals last van mijn botten en spieren heeft waarschijnlijk ook een andere oorsprong dan alleen de overgang.
Ik heb als kind rachitis gehad (tekort aan vitamine AD, waardoor bot en bijvoorbeeld gebit slechter ontwikkelt). Omdat ik oraal geen supplementen opneem en de injecties in mijn kindertijd al als te duur waren afschaft…krijg ik daar nu meer last van. En verder ben ik zo hier een daar ook versleten.
Dus is het een combinatie van factoren en niet alleen de overgang.
Ik had gehoopt met mijn ervaringen een lans te kunnen breken voor andere vrouwen in de overgang. Het begint erop te lijken dat ik daar te weinig in kan bijdragen.
Ik hef dit logje (nog) niet op. Wie weet lijken de overgangsperikelen alleen een winterslaap te houden.
Ik houd de lezers (ruim 1300 al) op de hoogte!
Reageer