Mount Everest op je gympen: deel 2
Mijn paspoort is verlopen.
Daar heb ik hier: http://hormonendans.wordpress.com/2007/09/24/mount-everest-op-je-gympen/
al eerder over bericht.
Het was de bedoeling dat ik dat in Nederland zou verlengen, maar daar is het niet van gekomen.
Nu is het aanvragen van een Nederlands paspoort (verlengen doe je niet meer tegenwoordig), nog niet zo eenvoudig als je in het buitenland woont.
Je moet dan persoonlijk of naar een van de Nederlandse consulaten hier in Engeland of naar de Ambassade die in Londen zit.
Het dichtstbijzijnde consulaat is hier zo’n 70 km vandaan. In een buitenplaats van Birmingham.
Omdat ik geen eigen vervoer heb en ook niemand ken die me erheen kan rijden, blijft dus het openbaar vervoer over.
Dan heb ik twee opties. Of met 2 bussen naar het station hier, dan de trein (die hier voornamelijk niet of niet op tijd rijden), dan ter plekke ook weer twee bussen en dan de reis terug.
Een andere optie is met de National Express bus naar Birmingham en dan een taxi naar het Consulaat dat ergens in een buitenplaats ligt. En Birmingham is groot. Heel groot.
De optie om alles met een taxi te doen heb ik uit mijn hoofd gezet omdat dat paspoort dan honderden ponden (x 1,5 in euro’s) zou gaan kosten.
Gezien mijn mobiliteitsproblemen en het problemen met zitten leek het Openbaar Vervoer voor mij geen optie.
Ik heb het consulaat gebeld en gevraagd of het echt niet anders kon.
Dat kon. Als ik een verklaring van de huisarts kon overleggen dat ik niet in staat was met het OV te reizen, dan kon het allemaal per post.
Ik de huisartsenpraktijk gebeld. Huisarts 1 was niet bereid om zo’n verklaring te schrijven (hij zei dat hij me sinds 2004 niet meer had gezien, dus zag hij dat niet zitten). Ik moest maar een schriftelijk verzoek indienen bij de huisarts bij wie ik officieel geregistreerd sta.
Die heb ik in bijna 8 jaar tijd ook maar een paar keer gezien.
Goed…ik dezelfde dag nog een verzoek per fax ingediend.
Stilte volgde. Toen heb ik na een paar dagen maar eens gebeld en zou worden teruggebeld. Wederom stilte.
Gisteren had ik me erbij neergelegd dat het dus toch OV werd.
Zag dat helemaal niet zitten (letterlijk en figuurlijk), maar zag niet hoe het anders kon.
En toen kwam de post. En daarbij een verklaring van de huisarts waar ik geregistreerd sta. Dat ik gezien mijn gezondheid, niet in staat was om lange reizen per OV te maken en of het mogelijk was om mijn paspoort per post te verlengen. Yessssss!!!!!!!!!
Het aanvraag formulier voor het paspoort kon je downloaden en dat heb ik gelijk ingevuld.
Nu ga ik vandaag naar de stad om pasfoto’s te laten maken, euro’s op het postkantoor halen en het hele pakketje verzenden.
Het duurt wel 4 tot 6 weken voor ik dan een nieuw paspoort heb, maar dat duurt het ook als ik er zelf heen was gegaan.
Wat een opluchting.
Dus deze dame gaat zich nu douchen en de stad in.
Na alle perikelen in de gezondheidszorg, dan toch medewerking.
En erkenning dat ik wel degelijk problemen heb, ook al weten ze niet wat ze verder met me aanmoeten.
Vervolg.
Ik de stad in. Er is maar 1 zaak die pasfoto’s maakt naar de eisen van een Nederlands paspoort. En ik wist precies waar die zat. Dus heb mijn brommer daar het dichtstbij geparkeerd. Da’s dan toch nog een stukje lopen, maar dichterbij kon niet.
Kom ik bij die winkel….is ie er niet meer. Zit nu een brillenzaak. Toen bedacht ik me dat ik me wel eens bij Shopmobility kon melden. Dat is een service in de stad waar je een scooter kunt krijgen als je aan kunt tonen dat je mobiliteits problemen hebt. Die service was gratis. Ik de arcade ingelopen waar dat moest zitten. Zag ik het inderdaad aangekondigd, op de eerste laag van het parkeerdak.
Kortom..de hele arcade door op zoek naar de lift, die me op laag 2 bracht. Dus naar laag 1 lopen. Hoezo mobiliteitsproblemen?
Maar afijn..gevonden. En ja hoor. Ik kon een scooter krijgen. Voor de hele dag. Nou. geweldig toch? Tja..alleen..gratis is het niet meer en ik kon het niet met mijn pas betalen en contant geld had ik niet bij me. Verder moest je je legitimeren. Mijn paspoort zat netjes in een dichtgeplakte enveloppe omdat ik die naar de Ambassade moest sturen. Goed..envelopje dan maar weer open.
Helaas..een buitenlands paspoort…verdacht. “Hebt u een rekening van de energie maatschappij of zoiets bij u, mevrouw?” Nou nee..daar loop ik niet dagelijks mee op zak en bovendien staan alle rekeningen op naam van huisgenoot.
Dus helaas, pindakaas…geen scooter.
De tweede fotozaak in de stad zat ook niet meer waar die altijd zat. Een electronica winkel binnengelopen, maar die konden me niet vertellen waar je in deze, toch behoorlijk grote, stad een pasfoto kon laten maken.
Uiteindelijk kon winkel 3 waar ik het vroeg me vertellen dat de zaak die ik eigenlijk hebben moest, inmiddels verhuisd was.
Naar…een lokatie precies tegenover het postkantoor waar ik toch wezen moest voor de euro’s om het paspoort te betalen en de hele handel te verzenden.
Een behoorlijk stuk van mijn brommer af. En ik had inmiddels de halve stad al doorgesjouwd.
Afijn..foto’tje gemaakt. Tjee..je mag dus niet lachen en dan is het resultaat wel heel zielig, hoor. Moet je wel even op wachten. “Mevrouw..kunt u in de tussentijd fijn uw andere boodschapjes doen”. Welluku???
Naar het postkantoor…in de rij voor de eurootjes…en een nog veeeeel langere rij om de enveloppe met aanvraag en toebehoren te laten verzenden, aangetekend.
Fijn, als je al veel te ver gelopen hebt en staan ook een probleem is. Maar goed..beter dan met het OV in de weer.
Dat aangetekende komt nog goed van pas. In elk geval is bezorging morgen voor 13.00 uur gegarandeerd. En ze gaan hier van donderdag tot en met dinsdag met de post staken en verwachten dat het wel eind volgende week wordt, voor de bestelling weer een beetje normaal verloopt. Ajuu zeg!
En nu maar hopen dat de pasfoto’s goed zijn. Want de hele aanvraagprocedure is, zonder poststaking, al 4 tot 6 weken. Dus moet er dan niks fout gaan.
Naar gevoel dat ik het land nu niet uitkan.
Reageer